Als je richting Frankrijk rijdt, via Lille en langs de kust verder gaat dan kom je tussen Dieppe en Le Havre bij de stadjes Fácamp, Yport en Etretat. Fácamp is de grootste van de drie, maar ook het minst mooie. Maar een paar kilometer verder ligt Yport. Het ligt direct aan de Atlantische oceaan in een dal.
.jpg)
Met een camper is het wel een gedoe om door het smalle straatje te rijden dat naar de oceaan voert. Je kunt beter kijken of je hem bij de kerk op de camperplek kan laten staan . Het is niet ver lopen. Er wordt ook een camping aan gegeven dus moet je toch door het straatje als je daar naar toe wilt. Het is een municipalcamping en niet mooi, ook de ligging niet. Beter kun je toch de moeite nemen om helemaal naar de oceaan te rijden en net als je denkt dat je niet verder kunt, zie je een bordje waar twee campings op worden aangegeven. En die twee campings zijn meer dan de moeite waard.
Via een smal weggetje naar boven kom je bij beide ingangen tegelijk en kun je een keuze maken. De bovenste is klein, maar sanitair en alles op één hoogte. Je kijkt ook dan over de hele baai uit, als je ten minste een plekje aan de rand hebt. Je staat dan boven Yport. De onderste camping is een terrassencamping en als je op het bovenste terras staat heb je ook een schitterend uitzicht over de oceaan en zie je de kliffen van facecamp. Sta je meer naar beneden kijk je tegen de bomen aan, maar wel uit de wind. Het sanitair is helemaal beneden, dus na een douche kom je toch weer bezweet boven.
Je kunt hele mooie wandelingen maken. Eerst helemaal naar beneden tot in Yport toe en als je wilt kun je in de oceaan zwemmen. Honden mogen niet op het strand en dat vond onze Sierra wel jammer, want dat is een soort zeehond.
Als je dan beneden bent, kun je via een ander pad weer helemaal naar boven en kom je op een wandelroute langs de oceaan, die helemaal naar Etretat leidt. Etretat is een leuk oud stadje en heeft bijzondere rotsen in de oceaan. Net een olifant met zijn slurf in het water. Als het hard waait is het pad gevaarlijk want je wordt er zomaar afgeblazen. Wij hebben een stukje het pad gevolgd en zijn ergens gaan zitten genieten. De zon scheen en de lucht was helder. We besloten om de paasdagen op de camping te blijven omdat het overal erg druk is en op de camping juist heerlijk rustig.
Op een morgen zaten we naar de oceaan te kijken en wat was dat? Er dreven schepen in de lucht! Wat een vreemd gezicht! Er was een flinke nevel over het water en je kon op veel plekken geen zee meer zien, maar wel de schepen die verderop voeren. Het was echt net of ze door de wolken zweefden. Soms verdwenen ze zomaar uit het beeld om een stuk verder weer op te duiken. Je begrijpt dat mensen vroeger misschien dachten dat het echt zo was. Was het verhaal van de Vliegende Hollander misschien ook zo ontstaan? Now you see me, now you don’t. Het was een aparte gewaarwording.
Achter de camping ligt een groot veld met koolzaad. De fel gele bloemen stonden prachtig te bloeien. Er liep een smal karrespoor door en we besloten om eens heerlijk tussen de bloemen te wandelen. Wat een feest! De bloemen kwamen wel tot onze schouders. Aan het eind van het veld kwamen we weer uit op het pad naar Etretat, maar dat hebben we niet meer gelopen. Maar toen we over de zee keken zagen we Yport beneden liggen en daarachter in een flauwe nevel Fácamp. Het was een mooi gezicht. Het is een camping om in gedachten te houden.
